Wczoraj, przeglądając Facebooka, natrafiłem na wiadomość, która naprawdę mnie poruszyła. Podczas sesji Rady Miejskiej w Iławie radni podjęli uchwałę o nawiązaniu współpracy partnerskiej z miastem Mikołajów Миколаївська міська територіальна громада (rejon stryjski, obwód lwowski, Ukraina).

Po latach nieformalnych działań wreszcie stało się to oficjalne. Ale dla mnie to coś znacznie więcej niż tylko decyzja administracyjna. To historia ludzi. Konkretnych ludzi, którzy w najtrudniejszym czasie nie odwrócili wzroku.

Czytaj więcej

Po kilku latach odsyłania z kwitkiem od jednego do drugiego decydenta wreszcie jakieś światełko w tunelu biurokracji. Bo niby przepisy prawa od początku historii ze zniszczeniem cieku wodnego w rejonie Mrongowiusza, Szosy Elbląskiej i Al. Lipowej były jasne, to jednak umiejętności zrzucania odpowiedzialności, zasłaniania się formalnościami i tworzenia „faktów dokonanych” skutecznie problem zaciemniały.

Czytaj więcej

Tylko takie wnioski nasuwają się z trwającej już kilka lat batalii o powstrzymanie tworzenia bagna na co najmniej kilku zabudowanych domami działkach przy ul. Mrongowiusza, w którym to procederze bierze udział kilka instytucji i urzędów. Urzędnicy są pełni obietnic, zapewnień i – podobno – życzliwi są, a jednocześnie, jakby mimowolnie, wykorzystują wszystkie biurokratyczne triki umożliwiające kolejnym inwestorom niszczenie istniejącego od 100 lat sprawnego dotychczas systemu odwadniającego.

Czytaj więcej

Orędzia Nawrockiego słuchałem z uczuciem zażenowania i niezrozumienia. Trudno mi bowiem zrozumieć jak człowiek wybrany na najwyższe stanowisko w państwie, głosząc oczywiste prawdy o obowiązku władzy, która musi działać „na podstawie i w granicach prawa”, może sam swym działaniem temu zaprzeczać. Nie został powołany do rządzenia, nie jest też organem wyrokującym o konstytucyjności ustaw, a jednak próbuje rządzić i wyrokować, bo tak mu się widzi. Co gorsza to „widzenie” wywodzi wprost z ideologicznych przesłanek i koncepcji politycznych, a nie troski o Polskę i Polaków.

Czytaj więcej

Zgodnie z Konstytucją powinniśmy mieć w Polsce system parlamentarno-gabinetowy, co znaczy że kierunki polityki wytycza parlament, rząd rządzi a prezydent dba o przestrzeganie Konstytucji. I tak było, chociaż pokolenie Zet tego nie pamięta. Było za prezydentury Wałęsy, Kaczyńskiego, Kwaśniewskiego i Komorowskiego. Czasami prezydenci pokazywali fochy, ale trzymali się zasad i… tak, tak… dbali o Konstytucję. Nawet wbrew swemu środowisku. Aż nastał Nawrocki.

Czytaj więcej

Parlament przegłosował ustawę o Finansowym Instrumencie Zwiększenia Bezpieczeństwa SAFE, wprowadzając na życzenie Nawrockiego dodatkowe poprawki, mające zwiększyć kontrole nad wydatkami, chociaż zgodność wydatków z celami pożyczki i tak będzie pod stałą kontrolą UE czyli pożyczkodawcy, a – jak dowodzi doświadczenie – jest to kontrola znacznie efektywniejsza od rodzimej. Nic to zresztą nie dało, Nawrocki nadal nie jest pewny co zrobi, a posłowie PiS – wspierani przez tzw. prawicowe media – jeżdżą po kraju i straszą katastrofą.

Czytaj więcej

W Polsce póki jest PiS (i) PO Konstytucja nie ma mocy prawnej, bo każdy rozumie ją tak jak chce – wpisał pod publikacją „Sąd sądem, ale….” Daniel Gorząch. I coś w tym jest. Oczywiście, Konstytucja ma moc prawną, ale jej zapisy są wykorzystywane przez część polityków przeciw samej Konstytucji, a – przypomnijmy sobie – sędziowie, którzy zaczęli stosować  bezpośrednio przepisy ustawy zasadniczej znaleźli się nawet, za rządów PiS, na celowniku władzy. 

Czytaj więcej

Odpowiednio dobrani ludzie są ważniejsi niż struktury – uważał rewolucjonista Lenin, a jego następca Stalin „udoskonalił” tę myśl: do realizacji „słusznej idei” konieczni są „odpowiedni”, czyli oddani idei i lojalni, ludzie. Tym samym „nieodpowiednich” należy usunąć. I usuwał na masową skalę umacniając bolszewicką dyktaturę. Czasy się zmieniły, ale sama metoda budowania autorytaryzmu – nie, co uwidoczniło się także w Polsce.

Czytaj więcej

Przeprowadzony przez CBOS z okazji 25. rocznicy uchwalenia Konstytucji RP sondaż wykazał, że tekst najważniejszego aktu prawnego Polski przeczytał zaledwie co siódmy z nas i w zdecydowanej większości były to osoby z wyższym lub co najmniej średnim wykształceniem. Jednak – o dziwo – większość uważa, że Konstytucję zna. Skąd? Otóż z przekazu polityków, czyli ze źródła najmniej wiarygodnego.

Czytaj więcej

Słynne „nie mam pana płaszcza i co mi pan zrobisz” z ukazującego absurdy PRL „Misia”, to według mnie kwintesencja poczucia władzy, bezkarności i jednocześnie bezsiły. Film z wartką akcją i następującymi po sobie gagami bawi, ale reżyser osiąga cel. Gdy śmiech gaśnie, budzi się refleksja. Dziś wraca do mnie ta scena praktycznie codziennie jako komentarz do bezczelności, która płynie z ekranów telewizorów i komputerów.

Czytaj więcej