W poszukiwaniu zaginionego haka

 Po ostatnim tekście o rozdrapaniu przez radnych ostródzkiego budżetu wyczytałem w Internecie, że     nie mam racji. Radni nie rozdrapali kasy, ale poprawili budżet na pro-rozwojowy i sam rozwój miasta uczynili „zrównoważonym”. Rozwój przez łatanie dziur i płotów? Można i tak. Takie rozumowanie powoli przestaje mnie dziwić. Tak jak i brak jakiejkolwiek merytorycznej dyskusji nad rozwojem miasta. Także tego jak uatrakcyjnić największą atrakcję Ostródy. Dziś bowiem Jezioro Drwęckie jest praktycznie odcięte od miasta. Zamiast sporów racji i analiz, mamy emocje i oskarżenia. Czytaj więcej

Każdy sobie rzepkę skrobie…

Zgodnie z przewidywaniami radni pokazali burmistrzowi Ostródy „kto tu rządzi” i rozdrapali budżet inwestycyjny Ostródy według własnego widzi-mi-się. Każdy coś dla siebie uszczknął. A to na ogrodzenie placu zabaw, a to na kolejne place zabaw, a to na oświetlenie ulicy, a to na  przygotowanie terenu pod cmentarz, a to na opracowanie dokumentacji dla centrum multimedialnego. Każdy sobie własną rzepkę uskrobał, a suma rzepek dała koalicję radnych  Koalicji Obywatelskiej, Prawa i Sprawiedliwości oraz Dobra Wspólnego. To wystarczyło do olania innych radnych. Propozycje radnych Rzeczy Jasnej wylądowały w tym samym koszu co projekt burmistrza. Czytaj więcej

Na krzywy ryj i porno budowle zza węgła

Na krajowej scenie politycznej jak króliki z kapelusza wyskakują coraz nowe bulwersujące tematy: mają dzielić, skłócać. Mają odwracać uwagę od głównego celu obecnej władzy, czyli  zawłaszczenia państwa przez autorytarną partię. Jeżeli się nie opamiętamy to pewnego ranka obudzimy się w powtórce z historii. Tyle, że dyktatura nie będzie proletariacka, a narodowo-katolicka. Taka składanka bolszewizmu, faszyzmu i państwa kościelnego.  Także w naszej Małej Ojczyźnie trwa walka o przejęcie władzy. Co łączy nasze sprawy makro i mikro? Otóż słowa. I na szczeblu kraju i miasta mają ukrywać rzeczywiste cele głosicieli „jedynej słusznej prawdy”. I tylko czasami, gdzieś w potoku zakłamania zdarzy się ujawnić prawdziwe intencje.

Czytaj więcej

Światełko w Ciemnogrodzie

Nie wiem jak inni, ale ja z coraz większym niesmakiem odbieram wyczyny naszej władzy i jej otoczki w postaci części kleru i mediów. Zwłaszcza w dwóch sprawach: zakazu aborcji i Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Obie są ze sobą powiązane nie tyle hejtem publicznej telewizji i wypowiedziami polityków, ile dysonansem moralnym. Niczym noc i dzień. Władza swymi zakazami i nakazami wraca w dziewiętnasty wiek, a Owsiak i Orkiestra to swego rodzaju światełko nadziei w  tej pomroczności. Budzi bowiem to czego każda autorytarna władza się boi: solidarność ludzi i wspólnotę serc. Budzi dobroć i poczucie wolności. Czytaj więcej

Spokoju nie będzie

Wszystkie amerykańskie portale zablokowały Trumpa po tym jak próbował dolać oliwy do rozpętanego przez siebie ognia rewolty sprzeciwu wobec swojej przegranej. Washington Post naliczył, że były prezydent w czasie swojej kadencji posłużył się ponad 30 tysięcy razy kłamstwem lub półprawdą. Portale zablokowały możliwość manipulacji, co wyraźnie przestraszyło nasze władze, bo akolita tej władzy właśnie uruchomił własny portal. Bo jak się ma własne media, to nikt właścicielowi nie zabroni nawet kłamać. Czytaj więcej

Interesa wiecznie żywe

Czas szybko leci. Od tygodnia prawie jestem w domu.  Ale powoli to siedzenie zaczyna doskwierać. Tym bardziej, że domowy anioł stróż pilnuje. Na dwór – na chwilę, odśnieżę – nie wolno. Spaceruj i oddychaj. Głęboko! I tylko telefony od znajomych, codziennie dziesiątki, wszystkie z wyrazami sympatii, wprowadzają ożywienie. Wielu z nas doświadczyło, na sobie lub w rodzinie czy bliskim sąsiedztwie, dotyku pandemii. Jeszcze więcej się po prostu skrycie lub otwarcie boi. Czytaj więcej

A za oknem świta…

Boże, wróciłem do żywych. Po wielu dniach na granicy życia i śmierci, zaczynam fizycznie czuć się lepiej. Ale nadal powtarzam sobie: jestem silny, dam radę, mam przecież tyle jeszcze do zrobienia! Jestem już w domu, w swoim łóżku. Bezpieczny…. I nie mogę zasnąć!

Zaraz po powrocie  – do wanny. Zmyć z siebie wczorajsze dni. A potem… Normalny nienormalny dzień. Normalny, bo z najbliższymi, nienormalny, bo w tyle głowy i w rozmowach ciągle wracały ostatnie dni. Mnóstwo telefonów, z wielką życzliwością. Aż takiej się nie spodziewałem. Wiele razy musiałem wychodzić z pokoju, by nie pokazać najbliższym, że ta życzliwość ludzi rozczula tak bardzo i oczy mi się szklą. Dziękuję jeszcze raz za te miłe słowa i serdeczności. Czytaj więcej

I niech nie wraca

Właśnie się dowiedziałem, że zostałem objęty kwarantanną. Do końca roku i kilka dni dłużej. I właściwie na tym mógłbym zakończyć, dodając jedynie życzenia świąteczne i noworoczne. Bo czyż to nie wystarczające podsumowanie mijającego roku. Roku, który na pewno będziemy pamiętać długo, chociaż z nadzieją, że się nie powtórzy. No, może poza chwilami zdarzeń szczęśliwych i radosnych, bo przecież każdy z nas takich, w mniejszym czy większym wymiarze, doświadczył. Czytaj więcej

200 000 odsłon bez sponsora

Jak ten czas szybko leci! Mija właśnie 5 lat od uruchomienia przeze mnie strony www.brodiuk.pl. Na tej stronie oprócz informacji „samorządowych”, założyłem zakładkę blog po, by informować o sprawach, które pomijane i bagatelizowane są przez ostródzkie media czy wręcz zamiatane pod dywan. Sponsorzy są wymagający, nie życzą sobie podawania informacji niekorzystnych dla nich, więc media dostosowują się do tego życzenia. Te, które tego nie czynią, mogą liczyć na brak albo mniej zleceń ogłoszeniowych. A to one są głównym źródłem utrzymania. Czytaj więcej

O wandalach i prawach

Ostatnio obiegła media wiadomość o wszczęciu przez prokuraturę śledztwa w sprawie wandalizmu ideologicznego. Przyznam się, że o istnieniu takiego rodzaju wandalizmu nie miałem pojęcia, a sam wandalizm pojmowałem jako całkowicie bezmyślne niszczenie. Zniszczyć, aby zniszczyć. Jak starożytni Wandale w zdobytym Rzymie. I nijak mi się taki czyn nie chciał skomponować z ideologicznym podłożem.  Z ideologicznych przecież pobudek dzisiejsza władza niszczy nasz dotychczasowy dorobek cywilizacyjny i kulturowy, by przebudować kraj na swój strój.  A nikt jakoś nie nazwał tych poczynań ideologicznym wandalizmem. Czytaj więcej