Są w historii takie fakty, o których nie wolno milczeć tylko dlatego, że są niewygodne dla współczesnych narracji podporządkowanych celom dążących do władzy polityków.
Powstanie Warszawskie kojarzymy przede wszystkim z niemieckimi zbrodniami. I słusznie. Ale trzeba również pamiętać, że przeciwko mieszkańcom walczyli rosyjscy kolaboranci z RONA – formacji służącej III Rzeszy, a dowodzonej przez Bronisława Kamińskiego.
Największym zwycięstwem Kremla nie byłoby fizyczne zdobycie Warszawy. Największym zwycięstwem byłoby doprowadzenie do tego, by Polacy sami zaczęli nienawidzić siebie nawzajem. I właśnie to dzieje się na naszych oczach.
Czytaj więcej
Nie, nikt tak nie napisał. Ważni i mniej ważni urzędnicy, wysokiego i mniej eksponowanego szczebla, nie wrzucali pism do kosza, wręcz przeciwnie, odpisywali bardzo merytorycznie. Tak bardzo merytorycznie, przytaczając przepisy i powołując się na upoważnienia lub ich brak, na kompetencje lub ich brak, opisując problem z każdej strony, że w końcu sam problem przestawał być najważniejszy. Ważna była urzędnicza niemoc. Bardzo starali się pomóc, wykazywali wysiłek i poświecenie, nawet na miejsce problemu przyjeżdżali, głowami kiwali ze współczuciem, a także zrozumieniem, obiecywali się zająć i zajmowali…. uzasadnieniem, że nic nie mogą. Chociaż chcą.
Czytaj więcej
W piątek zadzwonił do mnie Piotr Kolaj, twórca Ostróda Reggae Festival.
– Włodek, na festiwalu jest Grzegorz Fryc i koniecznie chce się z tobą spotkać.
Czytaj więcej
To najłagodniejsza postawa coraz agresywniejszej skrajnej prawicy, która buduje swą pozycje polityczną na wrogości wobec Ukraińców. Wszystkich, bo wszyscy według Brauna i kompanionów to banderowcy i naziści. Rozróżnianie wprowadziłoby niepotrzebne zamieszanie. Banderówką jest zatem kilkunastoletnia dziewczyna w Bielsku Białej jak i emerytka, której 1 lipca nasze państwo przerwało bezpłatne leczenie raka, i samotna matka z kilkorgiem dzieci, którym właśnie kazano opuścić Ośrodek Zbiorowego Zakwaterowania. Polska brunatnieje.
Czytaj więcej
„Czasem chwila decyduje o całym życiu, a całe życie staje się tylko chwilą…”
Te słowa nabierają szczególnego znaczenia, gdy przychodzi nam żegnać kogoś bliskiego. Wydaje nam się, że mamy przed sobą jeszcze tyle czasu, tyle spotkań, rozmów i wspólnych chwil. A potem nagle uświadamiamy sobie, jak kruche i ulotne jest życie.
Czytaj więcej
Wczoraj, przeglądając Facebooka, natrafiłem na wiadomość, która naprawdę mnie poruszyła. Podczas sesji Rady Miejskiej w Iławie radni podjęli uchwałę o nawiązaniu współpracy partnerskiej z miastem Mikołajów Миколаївська міська територіальна громада (rejon stryjski, obwód lwowski, Ukraina).
Po latach nieformalnych działań wreszcie stało się to oficjalne. Ale dla mnie to coś znacznie więcej niż tylko decyzja administracyjna. To historia ludzi. Konkretnych ludzi, którzy w najtrudniejszym czasie nie odwrócili wzroku.
Po kilku latach odsyłania z kwitkiem od jednego do drugiego decydenta wreszcie jakieś światełko w tunelu biurokracji. Bo niby przepisy prawa od początku historii ze zniszczeniem cieku wodnego w rejonie Mrongowiusza, Szosy Elbląskiej i Al. Lipowej były jasne, to jednak umiejętności zrzucania odpowiedzialności, zasłaniania się formalnościami i tworzenia „faktów dokonanych” skutecznie problem zaciemniały.
Czytaj więcej
Tylko takie wnioski nasuwają się z trwającej już kilka lat batalii o powstrzymanie tworzenia bagna na co najmniej kilku zabudowanych domami działkach przy ul. Mrongowiusza, w którym to procederze bierze udział kilka instytucji i urzędów. Urzędnicy są pełni obietnic, zapewnień i – podobno – życzliwi są, a jednocześnie, jakby mimowolnie, wykorzystują wszystkie biurokratyczne triki umożliwiające kolejnym inwestorom niszczenie istniejącego od 100 lat sprawnego dotychczas systemu odwadniającego.
Czytaj więcej
Orędzia Nawrockiego słuchałem z uczuciem zażenowania i niezrozumienia. Trudno mi bowiem zrozumieć jak człowiek wybrany na najwyższe stanowisko w państwie, głosząc oczywiste prawdy o obowiązku władzy, która musi działać „na podstawie i w granicach prawa”, może sam swym działaniem temu zaprzeczać. Nie został powołany do rządzenia, nie jest też organem wyrokującym o konstytucyjności ustaw, a jednak próbuje rządzić i wyrokować, bo tak mu się widzi. Co gorsza to „widzenie” wywodzi wprost z ideologicznych przesłanek i koncepcji politycznych, a nie troski o Polskę i Polaków.
Czytaj więcej